Wydział Paszportowy Poznań

Katalog znalezionych fraz

italianka21

" />w prasie znów pojawiło sie nawiązanie do dyskutowanego temtu w czasie wyborów prezydenckich w Pile, czyli o przeszłosci Kosmatki. wklejam tylko istotną część:

http://poznan.naszemiasto.pl/wydarzenia/944048.html



">IPN uzupełnił także katalog funkcjonariuszy SB o 1744 osoby. Jedną z nich jest prezydent Piły Zbigniew Kosmatka. W swoim życiorysie na stronie Urzędu Miasta nie podaje on, że w latach 1970–1976 był on etatowym pracownikiem SB. Z wpisu w katalogu IPN wynika, że Kosmatka przez pięć lat pracował w pionie ‟W”, zajmującym się tajną kontrolą korespondencji, a potem w Wydziale Paszportów SB. Zakończył służbę w bezpiece jako starszy inspektor.

" />
">w prasie znów pojawiło sie nawiązanie do dyskutowanego temtu w czasie wyborów prezydenckich w Pile, czyli o przeszłosci Kosmatki. wklejam tylko istotną część:

http://poznan.naszemiasto.pl/wydarzenia/944048.html


IPN uzupełnił także katalog funkcjonariuszy SB o 1744 osoby. Jedną z nich jest prezydent Piły Zbigniew Kosmatka. W swoim życiorysie na stronie Urzędu Miasta nie podaje on, że w latach 1970–1976 był on etatowym pracownikiem SB. Z wpisu w katalogu IPN wynika, że Kosmatka przez pięć lat pracował w pionie ‟W”, zajmującym się tajną kontrolą korespondencji, a potem w Wydziale Paszportów SB. Zakończył służbę w bezpiece jako starszy inspektor.

Po raz kolejny pytam i co?????????
Minęło szmat czasu i mamy inną rzeczywistość, a przede wszystkim inne problemy, którymi trzeba się zająć zamiast biadolić do usranej śmierci kto 30 lat temu był w SB. Co za ludzie ehh

" />Zbysiu-Endrju, a mowil ci znajomi ze nie gubi sie papierow

a tak serio, w przypadku nie zgloszenia sie wlasciciela pozostaje ambasada polska lub , co leprze moim zdaniem odeslanie dowodu do miejsca zamieszkania. jezeli ktos pochodzi np z poznania to nalezy taki dokument wyslac na adres urzedu miejskiego miasta gdzie zamieszkuje poszukiwany wlasciciel.

w kazdym wiekrzym miescie znajduje sie wydzial dowodow/paszpoertow zaginionych, znam to z autopsji. jak bylem w mojej wsi zapytac o moj dowod to pani pokazala mi ponad 40 paszportow i dowodow przyslanych z samego uk,(mojego tam nie bylo) a wiec sa jeszcze dobrzy ludzie na tym swiecie.

nie od dziś wiadomo, że starostwo jest do du..., a szczególnie to w Grox. Ostatnio dowiedziałem się w wydziale paszportowym w Poznaniu, że w N.Tomyślu będzie można składać podania o paszporty i je tam odbierać. Co robi nasz starosta pytam się (i chyba jest to pytanie retoryczne). Niech zacznie robić to co najlepiej potrafi - rajstopki, a nie nieudolnie rządzi powiatem. że o rządzeniu oświatom ponad gimnazjalną nie wspomnę -ale to już wątek na inne miejsce

" />w ostatnim TN znów pojawia się infamacja o Naszkowskim
poniżej część artykułu:



Eligiusz Naszkowski. Ćwierć wieku temu najsłynniejszy agent SB, ulokowany w ścisłym kierownictwie ,,Solidarności. Do dziś jedna z najbardziej tajemniczych postaci ostatnich lat PRL. Przed świętami wielkanocnymi widziano go w Pile
Powrót szpiega?

Mniej więcej trzy tygodnie temu. Przystanek taxi przed dworcem PKP w Pile. Do taksówki wsiada elegancki mężczyzna. Towarzyszymy mu kobieta. Bagaż: nesesery, laptop. Mówi: - Dzień dobry. To pan? dziwi się taksówkarz.
- To jeszcze mnie w Pile ludzie pamiętają? uśmiecha się pasażer.
Kierowca taksówki zapewnia, że w przybyszu od razu rozpoznał Eligiusza Naszkowskiego. W tamtych czasach kolega jeździł z szefem SB. Bywało, że woził Naszkowskiego służbowym samochodem do Warszawy. Ja osobiście nie zapomnę jednego widoku: przejeżdżałem kiedyś koło komendy wojewódzkiej MO, nagle z budynku wybiega Naszkowski, zatrzymuje mnie, każe się gdzieś zawieźć. Wtedy mi podpadł.
Teraz, ćwierć wieku później, pasażer zamówił kurs na Jadwiżyn. - Powiedział, że mieszka we Francji. Za to, że go poznałem, dał mi dziesięć dolarów zdradza kierowca.
Nazajutrz z Eligiuszem Naszkowskim zetknął się inny z pilskich taksówkarzy. Zamówił kurs sprzed dworca do Berpilu (kiedyś siedziba KW PZPR, dziś m.in. hotel, restauracja, bank przyp. M. Sz.). - Czy pan mnie pamięta? zagadnął i przedstawił się. Dwa dni później znów się na niego natknąłem. Zatrzymał mnie w połowie ulicy Śniadeckich, chciał, by go zawieźć na plac Zwycięstwa.

*
Eligiusz Romuald Naszkowski. Rocznik 1956. Absolwent Wydziału Nauk Politycznych Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Najprawdopodobniej pierwsze kontakty ze Służbą Bezpieczeństwa nawiązał jeszcze przed zakończeniem nauki. W kwietniu 1979 roku przeprowadzono z nim rozmowę operacyjną w związku z naruszeniem przepisów paszportowych: chodziło o to, że miesiąc wcześniej uzyskał zgodę jedynie na wyjazd do Berlina Zachodniego, a pojechał do RFN. W tym czasie naczelnik Wydziału II (kontrwywiadu) KW MO w Pile zaakceptował ,,wniosek o opracowanie kandydata na tajnego współpracownika. Argumenty: Naszkowski ma bezpośrednie kontakty z obywatelami RFN, wyjeżdżał do Berlina Zachodniego, planuje kolejne wyjazdy, dobrze zna język niemiecki, odwiedzają go cudzoziemcy.
,,Był podniecony możliwością udzielania nam pomocy oraz wykonywania określonych zadań, mówiąc, że popisze się lepszymi wynikami niż Czechowicz (Andrzej Czechowicz był głównym agentem SB pracującym w Radiu Wolna Europa) tak relacjonował spotkanie z Naszkowskim jeden z funkcjonariuszy bezpieki.
Kolejne spotkanie z nim zorganizował Wydział (techniki) KW MO w Poznaniu; Naszkowski zadeklarował wówczas chęć pracy w ,,arystokracji milicji tak właśnie określił SB. Jednak jego dwukrotne podania o przyjęcie do pracy w resorcie (w grudniu 1979 i czerwcu 1980) zostały odrzucone, m.in. ze względu na powojenną przeszłość jego ojca, zaangażowanego w podziemie antykomunistyczne.

*
Kiedy otrzymaliśmy informację o przyjeździe Eligiusza Naszkowskiego do Piły, zadzwoniliśmy do jego matki. Zaprzeczyła. Taksówkarzom chyba się lata pomyliły skwitowała wiadomość.
Kierowcy jednak są pewni swego.
- Przyznał nawet, że nie przyjechał pierwszy raz opowiada jeden z nich. - W pewnym momencie zapytał: - A zna pan Jacka Ciechanowskiego?
- Znam.
- To niech pan mu powie, że się za niego modlę.
Jacek Ciechanowski, ongiś jedna ze sztandarowych postaci opozycji antykomunistycznej w Pile, dziś szef pilskiego okręgu Prawa i Sprawiedliwości, nie ma pojęcia, co wypowiadający te słowa mógł mieć na myśli. - Póki co, czuję się dobrze i nie wiem, na co miałaby mi być potrzebna gorąca modlitwa Eligiusza Naszkowskiego.

Podaję pełniejszy biogram Dyonizego Skarżyńskiego h. Bończa.
Biogram ten opublikowałem na stronach "WSZYSCY POLACY - Internetowa Encyklopedia Biograficzna" jako prawnuk Onufrego Skarżyńskiego - brata Dyonizego.

Skarżyński Dionizy (1820–1903), spiskowiec, Sybirak, powstaniec 1863 r. Ur. 18 IV w Bendrach w Sejneńskiem, był synem Łukasza Józefa i Anny z Michniewiczów, młodszym bratem Onufrego (zob.), wraz z bratem objął majątek rodowy Bendry.
S. uczył się w gimnazjum w Sejnach, następnie razem z bratem studiował w Królewcu, gdzie związał się z tamtejszym ośrodkiem konspiracyjnym. Po powrocie do kraju pozostawał w bliskich stosunkach z dr Piotrowskim (zm. 1848), agentem Tow. Demokratycznego Polskiego (TDP), od którego otrzymywał wydawnictwa emigracyjne do rozpowszechnienia. Aresztowany w r. 1843 Wincenty Dawid, członek tajnego tzw. Związku Narodu Polskiego, w czasie zeznań kompromitujących wiele osób wymienił S-ego, wskutek czego Komisja Śledcza w Warszawie za aprobatą namiestnika I. F. Paskiewicza przeprowadziła w domu braci Skarżyńskich <<nagłą>> rewizję, lecz niczego nie znaleziono. S. kontynuował w Król. Pol. I na Litwie działalność spiskową, uczestnicząc w przygotowaniach do powstania, które miało wybuchnąć w r. 1846. W związku z tym podróżował i spotykał się z przybywającymi do kraju emisariuszami. W Poznaniu kontaktował się z Tomaszem Malinowskim, księgarzem Napoleonem Kamińskim i in. Na prośbę spiskowca, lekarza Anicentego Reniera, zajmował się także sprowadzaniem wydawnictw emigracyjnych, w czym pomagał mu ks. Krzysztof Szwernicki. Działalnośc S-ego zwróciła nań ponownie uwagę policji i w r. 1846 obostrzono nad nim tajny dozór policyjny. Zeznania aresztowanych w Warszawie i zaborze pruskim spiskowców (m. in. Ludwika Mierosławskiego, który wymienił braci Skarżyńskich jako <<oddanych sprawie polskiej>>) spowodowały, iż 12 XI 1846 Paskiewicz polecił aresztować ich i wysłać do więzienia w byłym klasztorze Dominikanów w Wilnie. Śledztwo ujawniło, iż S. zajmował się wraz z bratem Onufrym zarówno sprowadzaniem i kolportowaniem zakazanej literatury, jak i werbowaniem uczestników do planowanego powstania. Mimo licznych konfrontacji, nacisków, obietnic i gróźb, S. uparcie się wszystkiego wypierał, przyznając się jedynie do kontaktów z Piotrowskim i czytania niektórych zakazanych ksiąek.
Powiadomiony przez gubernatora wileńskiego F. J. Mirkiewicza o przebiegu śledztwa, Paskiewicz polecił 1/13 IV 1847 wysłać obu braci Skarżyńskich do Warszawy. S. pod eskortą wyjechał z Wilna. Więziony w Cytadeli, nie tylko odmówił zeznań, ale odwołał nawet część z tych, które złożył w Wilnie. Za <<upór>> odmówiono mu widzenia z chorym ojcem, któremu w r. 1848 za działalność synów udzielono ostrej nagany, obciążono kosztami śledztwa i oddano pod tajny dozór policyjny. Usiłowano jeszcze przez ponad trzy lata bezskutecznie wydobyć os S-ego zeznania; dopiero 16 VIII 1850 sąd wojskowy skazał go na bezterminową katorgę <<za udział w przygotowaniach umysłów do buntu>>. Upłynęły następne dwa lata nim Audytoriat Polowy konfirmował ten wyrok (8/29 I 1852), 20 II t. r. Paskiewicz zmniejszył karę do trzech lat ciężkich robót w zakładach na Syberii.
Bracia Skarżyńscy pod eskortą czterech żandarmów wyruszyli wraz z ks. Szwermickim w kibitkach pocztowych w drogę najpierw do Moskwy, a następnie do Syberii Zachodniej. S. odbywał karę w gorzelni w Jekatierinsku pod Tarą (gub. tobolska). W sierpniu 1853 przeniesiono S-ego na osiedlenie w gminie Łoginowskiej w tarskim okręgu. Jako szlachcic pobierał zasiłek z Król. Pol. (57 rb. 14 i 1/2 kopiejki srebrem rocznie). W I 1855 – S. mieszkał w Tobolsku. Przez jakiś czas był zatrudniony w jednym a przedsiębiorstw Alfonsa Koziełł-Poklewskiego. Opinia policyjna o nich brzmiała <<Niczym się nie zajmuje. Prowadzi się nienagannie... Na mocy manifestu koronacyjnego z r. 1856 uzyskał w r. 1858 zgodę na powrót do kraju. Na przedmieściu Kowna Aleksocie (już za Niemnem, w gub. suwalskiej) założył Dom Zleceń Rolników Nadniemeńskich. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie działał w Tow. Rolniczym, opowiadając się za uwłaszczeniem, był też radcą Tow. Kredytowego Ziemskiego. Przed powstaniem działał w stronnictwie <<białych>>. W lipcu 1863r. został mianowany dyrektorem Wydz. Skarbu Rządu Narodowego. Odpowiadał wówczas za kasę główną, którą ukrył u swojej krewnej. Po objęciu władzy przez <<czerwonych>> we wrześniu 1863 zrzekł się swojego stanowiska i wyjechał za granicę. Przebywał krótko na emigracji w Paryżu, następnie studiował prawo w Heidelbergu i otrzymał tam stopień doktora praw (wg. nekrologu w ‟Tyg. Ilustr.”). Osiadł w Krakowie ok. 1870r., był członkiem dyrekcji Banku dla Przemysłu i Handlu Galicyjskiego w I 1872 – 87. Od r. 1870 do śmierci był członkiem Tow. Gospodarczo-Rolniczego w Krakowie, od r. 1886 członkiem dyrekcji Galicyjskiego Zakładu Kredytowego Ziemskiego. S. zmarł 19 VI 1903 w Dajnowie (pow. białostocki).
S. był żonaty (od ok. 1858 r.) z Jadwigą z Orłowskich.

Bibliografia (spis)
Tygodnik Ilustrowany VII/1903r. nr.29, s.579, Djakow W. A., Gałkowski A., Śliwowska W., Zajcew W. M., Uczestnicy ruchów wolnościowych w latach 1832 – 1855 (Królestwo Polskie). Przewodnik biograficzny. Wr. 1990 (biogr.); - Fajnhauz D., Ruch konspiracyjny na Litwie i Rusi 1846 – 1848. W. 1965, Kieniewicz S., Powstanie styczniowe, Wyd. 2, W 1883, [Przyborowski W.] Z. I. S. , Historia dwóch lat 1861 – 1862, Kr. 1893 II; Ramatowska F., Rząd Narodowy Polski w latach 1863 – 1864. W 1978, Wyczawski H. E., Arcybiskup Zygmunt Szczęsny Feliński 1822 – 1895, W 1975 – Gieysztor J., Pamiętniki z lat 1857 – 1864, Wil. 1913 I; Szematyzm Król. Galicji z l. 1870 – 87, Zbiór zeznań; - ‟Tyg. Ilustr.” 1903 nr 29 s. 578, - AGAD; zesp. Stałej Kmisji Śledczej, vol. I/1047, 2227, zesp. Kancelarii Namiestnika, Wydział Paszportów, vol. 3835, dok. z 28 X/9 XI 1846 (karty nie paginowane); B. Narod., rpk. 6555 k. 52, rkp. Akc. 8759 k. 54v., B. PAN w kr.: rkp. 1317; Rosijskij gosudarstvennyj istoriceskij archiv w Pet. zesp. 1286, inw. 14, vol. 1088 k.1, 7, inw, 16 vol. 387, cz. I k. 184v., cz. IX k. 441v – 443; Rossijskij gosudartvennyj voenno-istoriceskij archiv w Moskwie ; zesp. 1873, inw. 1, vol. 78, cz. 1 – VIII (akta sądu wojsk.), zesp. 1623, inw. 2/29, vol. 82, cz. IIk. 5 i n; - Mater. Red. PSB; Krótkie notatki biogr.; - Zob. też bibliogr. Przy bracie Onufrym.